3000 متر ، از سطح دريا بلندتر است . شهر مكه ، چون ميان دو سلسله كوه واقع شده است ؛ از دور ديده نمىشود . تاريخچهء شهر مكّه تاريخ مكه از زمان حضرت ابراهيم عليه السلام شروع مىشود . وى فرزند خود « اسماعيل » را با مادرش هاجر ، براى اقامت به سرزمين مكه فرستاد ، فرزند وى در آنجا با قبايلى كه در آن نزديكىها زندگى مىكردند وصلت كرد . حضرت ابراهيم عليه السلام به دستور خداوند خانهء كعبه را بنا كرد ، و بنا به يك رشته روايات صحيح بناى كعبه را كه يادگار حضرت نوح بود تعمير نمود ، و از اين پس آبادى شهر مكه شروع شد . مدينه شهرى است در شمال مكّه ، كه تقريباً 90 فرسنگ از هم فاصله دارند ، در اطراف شهر ؛ باغات و نخلستان‌ها است ، و زمين آن براى غرس اشجار ، و كشت و زرع آماده‌تر است . قبل از اسلام ، نام آن « يثرب » و پس از هجرت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله ؛ « مدينة الرسول » ناميده شد ؛ بعدها براى تخفيف ، آخر آن را حذف كرده و « مدينه » گفتند . در تاريخ مىخوانيم كه نخستين كسانى كه در اين مرز و بوم سكنى گزيدند ، گروه « عمالقه » بودند سپس طائفه يهود ، و اوس و خزرج كه در ميان مسلمانان ؛ به نام انصار خوانده شدند . منطقهء حجاز بر خلاف ساير مناطق ، از دستبرد كشورگشايان محفوظ مانده ، و آثار تمدن روم و ايران - دو امپراطورى بزرگ جهان قبل از اسلام - در آنجا ديده نمىشود زيرا اراضى لم يزرع و غير قابل سكونت آن ، چندان ارزشى نداشت كه تا براى به دست آوردن آن لشكركشى كنند ، و بعد از هزاران مشكلات كه لازمهء تسلط بر خاك آن منطقه بود ، تازه دست خالى برگردند .